اخبار محرمانه - آرمان امروز / «ایران و انتخابات اسرائیل» عنوان سرمقاله در روزنامه آرمان امروز به قلم حمید روشنائی است که می‌توانید آن را در ادامه بخوانید:
انتخابات در سرزمین های اشغالی یکی از پیچیده ترین انتخابات جهان است که بدلیل حضور احزاب متعدد و متفاوت، نتیجه آن را با حدس و گمان بسیار همراه می باشد. احزاب در رژیم صهیونیستی را می توان به ۳ گروه اصلی یعنی مذهبی، لائیک و اعراب تقسیم بندی کرد که تشکیل دولت در آن به صورت ائتلافی و شکننده است. با این وجود بنیامین نتانیاهو تاکنون توانسته است برای ۱۸ سال به صورت متناوب، نخست وزیر باشد.
با توجه به اینکه اسرائیل، یک سرزمین غصب شده و مملو از مهاجرین از کشورهای مختلف است، احزاب آن نیز نمایندگان اقلیت های نژادی و قومیتی است. البته احزاب با گرایشات سیاسی نیز وجود دارند که به طور کلی می توان گفت به جزء حزب کارگر و دموکرات که گرایشات چپ دارند، اکثر احزاب راست تندرو و میانه هستند. مهمترین احزاب کنونی صهیونیست شامل: لیکود به رهبری نتانیاهو، یش عتید به رهبری لاپید، بیحد به رهبری نفتالی بنت و.. می باشند. اسرائیل بیش از ۳۵ حزب رسمی دارد که می توانند براساس قانون در انتخابات شرکت کنند.
مهمترین موضوعات در انتخابات پارلمانی اخیر که در ۵ آبان ۱۴۰۵ در سرزمین های اشغالی برگزار می شود شامل: سربازی فرقه ای از مذهبیان یهود بنام حریری ها، دلائل حادثه ۷ اکتبر ۲۰۲۳، جنگ با ایران و.. می باشد و دولت نتانیاهو که خود را فاتح جنگ های غزه، جنوب لبنان، سقوط بشار اسد در سوریه و.. می داند، اکنون با سئوالات بسیاری از جمله دلائل انزوای سیاسی این کشور در بین دوستان اروپایی و آمریکایی، نابود نشدن حماس، ادامه حضور حزب الله لبنان در جنوب این کشور و.. مواجه است. این درحالی است که پرونده های فساد نتانیاهو همچنان در جریان بوده و احتمال شروع جنگ جدیدی با ایران وجود دارد.
تشکیل دولت آتی صهیونیست با توجه به اینکه تعداد نمایندگان مجلس آنها، ۱۲۰ نفر است، می بایست ۶۱ رای داشته باشد و این درحالی است که هیچ حزبی به تنهایی نمی تواند این آراء را بدست آورد. در نتیجه احزاب نیاز به ائتلاف دارند و تاکنون بیشترین ائتلاف به رهبری نتانیاهو بین احزاب مذهبی شامل لیکود، صهیونیسم دینی، شاس، عوتسما یهودیت و.. می باشد. مهمترین عامل حفظ این ائتلاف، مقابله با احزاب لائیک و مخالفت با سربازی حریری ها بوده است.
اما تاثیر این انتخابات بر جمهوری اسلامی ایران را می توان در چند مورد خلاصه کرد:
– ادامه جنگ بقاء: یکی از اصول انقلاب اسلامی ایران، دشمنی با رژیم صهیونیستی بود به نحوی که در جنگ ۸ ساله با صدام نیز شعار رزمندگان این بود که راه قدس از کربلا می گذرد. این دشمنی اکنون تبدیل به ۲ جنگ بزرگ بین دو طرف شده و به نوعی جنگ بقاء است.
– ادامه حضور بی بی: بنیامین نتانیاهو معروف به بی بی را می توان بزرگترین دشمن جمهوری اسلامی ایران در تاریخ حیات خود دانست. او در طول دوران حکومتش، ایران را یکی از مهمترین تهدیدهای امنیتی رژیم اسرائیل معرفی کرده و سیاست او، ترکیبی از فشار دیپلماتیک، تحریم، عملیات اطلاعاتی و خرابکاری، حملات نظامی و تلاش برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای بوده است. او از سال ۲۰۱۲ به شدت علیه هسته ای شدن ایران تبلیغ می کرد و بزرگترین دشمن توافق برجام بود. در دو جنگ اخیر که به تحریک وی آغاز گردید، رهبر انقلاب، مقامات و فرماندهان و مردم بی گناه به شهادت رسیدند. ادامه حضور وی در دولت آینده می تواند به جنگ با ایران و یا افزایش تنش علیه کشورمان منجر شود.
– تشکیل دولت از مخالفان نتانیاهو: وجود یک دولت جدید به رهبری گادی ایزنکوت، لاپید و نفتالی بنت، با توجه به نظر سنجی ها که نشان می دهد از ائتلاف دولت کنونی جلو افتاده اند، می تواند به انزوای سیاسی رژیم صهیونیستی پایان دهد. اما به نظر نمی رسد سیاست آنها و دشمنی با ایران تفاوت چندانی داشته باشد. نباید فراموش کنیم که دشمنی مقامات این رژیم با ایران به صورت نهادینه بوده و تفاوتی در اصل موضوع ندارد لیکن ممکن است با توجه به نتایج جنگ های اخیر با ایران، در ادامه آن تجدید نظر شود.
انتخابات سرزمین های اشغالی بیش از هرچیز آینده این رژیم در داخل و خارج از خود را مشخص خواهد کرد. رژیمی که در یک زمان با چندین کشور و مردم فلسطین در جنگ است. هرچند از مقامات جنایتکار این رژیم نمی توان توقع خاصی داشت اما تغییر دولت می تواند به نوعی با انداختن گناه حوادث به گردن نتانیاهو، این رژیم را از انزوای بیشتر نجات دهد.