اخبار محرمانه - فارس / روزنامه عبری در گزارشی به محدودیتهای پیش روی آمریکا و رژیم صهیونیستی برای ورود به هرگونه جنگ طولانی مدت با توجه به کمبود موجود در ذخایر موشکهای رهگیر پرداخت.
روزنامه عبری «واللا» در گزارشی نوشت که مشخص نیست واشنگتن بتواند همزمان از اسرائیل و تایوان محافظت کند زیرا ذخایر موشکهای رهگیر آن تکمیل نشده و افزایش تولید آن تا چند سال آینده به سطح مورد نظر نخواهد رسید. این گزارش واللا تحت عنوان «کمبودها و شکافها آشکار شده است» با استاد به آمار نگرانکننده استفاده از «مادر بمبها» در ژوئن گذشته و کمبود شدید «موشکهای رهگیر» تهیه شده است. این رسانه عبری در جزئیات این گزارش خود مینویسد که ذخایر سامانه پدافند موشکی پیکانِ اسرائیل (آرو) برای رهگیری هرگونه حمله موشکی بالستیک احتمالی ایران در صورت تهاجم آمریکا از حساسترین دادههای امنیتی هستند.
بازار ![]()
اسرائیل تعداد قابل توجهی موشک پیکان را در دو طی مرحله حمله موشکی ایران در اکتبر ۲۰۲۴ و آوریل ۲۰۲۵ و در طول جنگ ۱۲ روزه در ژوئن استفاده کرد.طی جنگ گزارشهایی که توسط وزارت جنگ رژیم صهیونیستی تکذیب شدند، نشان میداد که نیروی هوایی این رژیم در برخی موارد به دلیل کمبود موشکهای رهگیر، از مقابله با موشکهای ایرانی باز داشته شده است. از آن زمان، وزارت جنگ رژیم صهیونیستی درخواست ذخایر بیشتری به ارزش میلیاردها شِکِل کرده است، و صنایع هوافضای اسرائیل (IAI) اعلام کرده که برای سادهسازی و تسریع روند تولید تلاش خواهد کرد اما تأمین تجهیزات هنوز برای این منظور تکمیل نشده است.
اسرائیل تنها دولتی نیست که در حال حاضر با چالش اقتصاد تسلیحاتی روبهرو است. طبق گزارشهای آمریکایی، مقامات ارشد پنتاگون مدعی شدهاند که یکی از دلایل آماده شدن برای آغاز تنها یک کارزار کوتاهمدت علیه ایران که بیشتر از چند روز نخواهد بود ناشی از همین مشکلات موجود در ذخایر تسلیحاتی آمریکا است.
این وبسایت عبری با طرح این سوال که «چگونه ممکن است آمریکا با چنین مشکلی مواجه باشد در حالی که اسرائیل توانست یک جنگ ۱۲ روزه علیه ایران راه بیندازد؟» نوشت که این امر عمدتاً به دلیل کمکهای آمریکا در زمینه تسلیحاتی است که به اسرائیل اجازه آغاز این جنگ را داد همچنین باید به میزان محدود تولید این موشکهای رهگیر در آمریکا از زمان پایان جنگ سرد اشاره کرد. در جریان نبرد شدید با ایران در ژوئن ۲۰۲۵ میلادی سامانههای پدافند موشکی تاد که در اسرائیل و سراسر خلیج فارس مستقر شدهاند و از نظر عملکردی معادل سامانه پیکان است، در کمتر از دو هفته بیش از ۱۵۰ موشک رهگیر شلیک کردند. برای درک بهتر این حجم از موشکها باید گفت که این تعداد معادل یک چهارم کل موشکهای رهگیر تولید شده برای این سامانه پدافندی است.در همین دوره، نیروی دریایی آمریکا دستکم ۸۰ موشک رهگیر SM-3، یک موشک گرانقیمت که برای رهگیری موشکهای بالستیک در فضا طراحی شده است و در برخی از کشتیهای نیروی دریایی مستقر هستند، پرتاب کرد. میانگین مصرف این موشکها موجب شد پنتاگون در برابر یک شکاف راهبردی قرار گیرد و آمریکا پس از چهار سال تجهیز اوکراین به موشکهای پیشرفته پاتریوت خود را در برابر انبارهای محدود باقی مانده از این موشکها ببیند.سامانه پاتریوت عنصری حیاتی در حفاظت از پایگاههای آمریکا در کشورهای خلیج فارس در برابر موشکهای بالستیک کوتاهبرد ایران است.
در واکنش به این بحران، پنتاگون در اوایل فوریه ۲۰۲۶ میلادی مجموعهای از قراردادهای عظیم را امضا کرد که روند تهیه موشکهای رهگیر را از نو تعریف میکرد و به جای قراردادهای کوچک و سالانه، شرکتهایی مانند لاکهید مارتین و ریتیون به سمت قراردادهای چند ساله که غالبا هفت سال ادامه دارد، روی آوردند که به آنها اجازه میداد خطوط تولید خودکار و رباتیک ایجاد کنند که تولید را تسریع و هزینه این موشکهای گرانقیمت را کاهش میداد.
برای مثال، تولید موشکهای پاتریوت PAC-3 MSE از ۶۲۰ موشک رهگیر در سال به ظرفیت تولید ۲۰۰۰ موشک افزایش مییابد و انتظار میرود تولید موشکهای تاد از ۹۶ موشک رهگیر در سال به چهار برابر افزایش یافته و به ۴۰۰ موشک برسد.تولید موشکهای SM-3 نیز از چند ده فروند به تقریباً ۵۰۰ فروند افزایش خواهد یافت. اما معضل اصلی این است که واقعیت موجود پیچیده است و با وجود افزایش تولید، کارشناسان پیشبینی میکنند که ذخایر آمریکا تنها تا سالهای ۲۰۲۸-۲۰۲۹ به «خط سبز» (سطح کامل) خود باز خواهد گشت.
تا آن زمان، هر دور اضافی از جنگ با ایران، کاخ سفید را مجبور به تصمیمگیریهای دشواری در مورد انتقال موشکهای رهگیر به اسرائیل یا اوکراین یا نگهداشتن آنها در انبارها از بیم درگیری آتی با چین بر سر تایوان خواهد کرد.علاوه بر این، محدودیتهای آمریکا در مورد تسلیحات فقط به موشکهای رهگیر محدود نمیشود، بلکه شامل سلاحهای تهاجمی نیز میشود. آمریکا از بمب GBU-57 «مادر بمبها» که تنها چند ده فروند از آن تولید شده است در عملیات موسوم به «چکش نیمهشب» در ماه ژوئن استفاده کرد و نتیجه آن شگفتآور و نگرانکننده است؛ ایالات متحده در حال حاضر توانایی انجام عملیات مشابهی را ندارد.
آمریکاییها همچنین با کاهش سرعت در تکمیل ذخایر فیوزهای هوشمند دور از دسترس خود مواجه هستند که قادر به شمارش لایههای بتن و انفجار دقیق بمب در فضای خالی داخل استحکامات هستند. دفتر بودجه کنگره آمریکا هشدار داد که در صورت وقوع جنگ همزمان با ایران و چین، ذخایر فعلی موشکهای دوربرد JDAM و GMLRS ممکن است برای بیش از ۴ تا ۶ هفته نبرد فشرده کافی نباشد؛ امری که افزایش عظیم تولید را که از امسال آغاز شده است را تفسیر میکند.